كسى تنها نايستد مكر در صفِ پيش ، جا نباشد كه در آن هنكام برابر امام مىايستد . و شرط است كه صفها آن مقدار از هم دور نباشند كه كام نتوان كذاشت و حايلى در ميان نباشد كه مانع ديدن باشد مكر ميان مردان و زنان و پيشى نجويند بر امام در فعل يا قول يا مكان بلكه با او باشند يا پست‌تر ، و پست‌تر بهتر است و اكر سبقت كند به عمد يا به سهو بركردد و در مكان پست‌تر بايستد و اكر مأموم يك كس باشد جانب راست بايستد و اكر زن باشد پست‌تر هم بايستد و بايد كه در نمازى كه بلند خوانده مىشود قرائت را كوش كند اكر امامى باشد كه اقتدا به او توان كرد و الّا آهسته قرائت كنند و اكر هيچ نشنوند خود آهسته بخوانند و در نماز آهسته ذكر كنند هر ذكرى كه خواهند و اكر هيچ نكويند نيز جايز است ليكن ذكر اولى است . و امام را مستحب است كه همهء ذكرهاى نماز را به مأمومان بشنواند مكر شش تكبير اوّل نماز را با دعاهاى آنكه آهسته مىكويد و مأمومان بايد كه هيچ او را نشنوانند و چون امام « وَ لَا الضَّالِّينَ » كفت يا « سَمِعَ اللَّه لمن حمد » ايشان بكويند : « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » . و مستحب است كه امام تابع ضعيف‌ترين مردمان شود در درازى و كوتاهى نماز و هر يك در تسليم قصد ديكرى نيز بكند با آنچه مىكرد از قصد ملائكه و انبيا - عليهم السلام - و تمام روى را به جانب راست كند در اين هنكام و اكر جانب چپ مأموم كسى باشد يك تسليم ديكر بكويد و بدان جانب نيز روى كند . اين است وظايف و آداب مختصّه به جماعت سواى وظايف و آداب مشتركه . و للَّه‌الحمد . باب هشتم : در احكام نماز جماعت جماعت در جمعه و عيدين فرض است و در ساير فرايض سنّت مؤكّد است خصوصاً يوميّه و خصوصاً جهريه و خصوصاً صبح و خفتن و در نوافل مشتبه است